تبلیغات
موشک انداز

موشک انداز
قالب وبلاگ

  حسین باراک اوباما ، انگار دارد به وعده هایش عمل می کند . او قبل از آنکه در کاخ سفید استقرار یابد ، سفری داشت به اسرائیل و در آنجا بود که در حضور خبرنگاران به حاکمان سرزمین های اشغالی اطمینان داد که : « سیاست صحیح در قبال ایران استفاده از « هویج های بزرگ » و « چماق های بزرگ » خواهد بود . ( اینجا ) و پس از آن بود که او وقتی پا به کاخ ریاست جمهوری گذاشت " دو صد گفتار بی کرداراش"را آغاز کرد و در یکی از سخنرانی های جالب توجه خود در شهر واشنگتن ، در میان انبوه هواداران خود که در مراسم چاشت نیایش ملی (National Prayer Breakfast) گرد آمده بودند گفت : « ایمان های متفاوت و مختلف ما به جای آنکه هر کدام از ما را از یکدیگر جدا سازد می تواند ما را به سوی تغذیه انسانهای گرسنه ، دلداری و تسکین انسانهای دردمند و مصیبت زده ، برای برقراری صلح در هر سرزمینی که نزاع در آن درگرفته است و برای دوباره ساختن هر آنچه که از هم فروپاشیده است و برای بلند کردن هر آنکه در لحظات سخت و دشوار زمین خورده است ، متحد سازد . » ( اینجا ) آفرین بر اوباما باد ! او پا را فراتر از این هم می نهد و به یاد مسلمانان می آورد که روزگاری پیامبر آنان گفته بود : « و الذی نفسی بیده لا یؤمن احدكم حتی یحب لاخیه ما یحب لنفسه . » " هیچکدام از شما یک مومن حقیقی نیست تا آن روز که آنچه بر خود آرزو می دارد بر برادر خود نیز آرزو دارد ."

پیشتر که می رویم ، حسین باراک اوباما هویج های بیشتر و بزرگتری هم نشانمان می دهد . او « بهترین آرزوهای خود را به همه کسانی که نوروز را در سرتاسر جهان جشن می گیرند تقدیم می کند ... بویژه آن که می خواهد به طور مستقیم با مردم و رهبران جمهوری اسلامی ایران صحبت کند ... و جالب آنکه اضافه می کند : « ما از تمدن بزرگ شما آگاهیم. دستاوردهای شما احترام ایالات متحده و جهان را برانگیخته است. » و «  ایالات متحده مایل است که جمهوری اسلامی ایران بر جایگاه راستین خود در جامعه بین الملل قرار بگیرد . شما دارای چنین حقی هستید . اما این حق با مسئولیت های واقعی همراه است و به این جایگاه نه از راه ترور یا به مدد جنگ افزار ، بلکه از طریق اقدامات مسالمت آمیز که نشان دهنده بزرگی حقیقی ملت و تمدن ایران است می توان دست یافت  و معیار سنجش این بزرگی داشتن توانایی برای ویران کردن نیست ، نشان دادن توانایی شما برای ساختن و آفریدن است. »
( اینجا ) ( زبانت کجاست ؟ ببوسم آن را اوباما ! )
باری به نظر می رسد قصه های شیرین اوباما و گفتار های آسمانی اش ! به همین جا ختم نخواهد شد و بیم آن می رود که طی روز های آتی شاهد اهدای هویج های خیلی بزرگ تری هم از سوی اوباما باشیم و او بجای « ناو هواپیمابر » ناو های « هویج بر » آمریکایی را روانه خلیج فارس سازد و یا ممکن است به صورت زنده ، با یک پوشش خبری نازنین ، ببینیم و یا بشنویم که اوباما ، پای پیاده راه جمکران را در پیش گرفته است و یا در موسم حج ، هم او را ببینیم که سنگ به سوی شیطان رجیم پرتاب می کند ! و مردمان جهان را به تماشای درامی دعوت می کند که در آن « شیطان علیه شیطان » بپا خاسته است  .
اما تاریخ نشان داده است که سردمداران جهان تکبر «
به جز هنگام سقوط و سرنگونی و گذشتن کار از کار سر عقل نمی آیند. فرعون هم وقتی خود را معلق در میان آب نیل یافت و چند سطل از آب آن را نوشید، فریاد زد که « من به خدای موسی ایمان آوردم!  » گویا اوباما نیز به چنین سرنوشتی دچار شده است . او خود را در راس کشوری می بیند که عنوان پنجمین اقتصاد جهان را دارد و اما سخت با یک بحران مالی بی سابقه مواجه است و از این روست که اوباما ناله سر می دهد و : « در اقدامی بی سابقه با ارسال نامه ای به 31 روزنامه در سراسر جهان ، از آنها می خواهد درباره شیوه های رهایی از بحران مالی جهان از خوانندگان خود نظر سنجی کنند. او می گوید : « ما با مشکل "فقر مشورتی"در جهان مواجه هستیم و این فقر خود را به صورت ناکامی در اقتصاد نشان داده است و ما در واقع هزینه ناکامی برخی سیستم های اقتصادی را با میلیاردها دلار پرداخت می کنیم و روز به روز بر تنگناها و ناکامی های اقتصادی جهان افزوده می شود و ناچاریم که از جهانیان برای حل این مشکل کمک بطلبیم . » ( اینجا )
 اوباما در عراق نیز حال چندان خوشی ندارد . معلق است و آویزان ، او قول داده بود نظامیان آمریکایی را در عرض شانزده ماه از باتلاق عراق
خارج سازد . تازگی ها شد هیجده ماه ، عیبی نیست ، عیب آنجاست که او اعلام می دارد « پنجاه هزار نظامی آمریکایی همچنان در عراق حضور خواهند یافت .» انگار سردمداران واقع گرای شیطان بزرگ ، اوبامای مملو از گفتار و فاقد کردار را حالی ساخته اند که با خروج نظامیان آمریکا ، کشوری با تمدن 2500 ساله  که این روزا تحسین ایالات متحده آمریکا ! و دیگر ملل جهان را نیز بر انگیخته است بر « نفت و شن و اسلحه » عراق چنبره خواهد زد و این یعنی خاموش ساختن دود کش های پنجمین اقتصاد جهان تا به قیامت !.
از افغانستان هیچ نمی گویم ، حیاط خلوت آمریکا ، آمریکای جنوبی را نیز می گذارم و می گذرم و اما انصاف نیست لبنان و فلسطین را فرو گذارم و از این ملل قهرمان هیچ نگویم ، نگویم که هم این ها بودند که در جنگی 33 روزه معجزه آفریدند . هم این ها بودند که در جنگی 22 روزه مشت های جهان را گره کردند و آنگاه از آن چماقی ساختند و فرود آوردند بر فرق سر اوبامای لبریز از سکوت . اینان بودند ، اینان بودند که به آمریکا ، به اوباما ، به اصلاح طلبان ! به آنان که می ترسیدند و می ترساندند و شرایط را ویژه اعلام می کردند . به آنان که برای حمله شیطان بزرگ زمان تعیین می کردند ، بشارت دادند كه «  آمریكا هیچ غلطی نمی تواند بكند »  فهماندند که
با مشت ، با مشت های گره کرده ، می توان به جنگ موشک های سنگر شکن رفت . حال اوباما می گوید : « اگر کشورهایی چون ایران مشت گره کرده خود را باز کنند آنگاه ما دست خود را به سوی آنها دراز خواهیم کرد . » ( اینجا ) و این درام غم انگیز در شرایطی اتفاق می افتد که دیگر هیچ چماقی برای اوباما نمانده است و او همچون فرعون معلق در دریا به خداوند جهان « ایستاده با مشت » ایمان می آورد و ملل را « برای دوباره ساختن هر آنچه که از هم فروپاشیده است » فرا می خواند . غافل از آنکه زمانه عوض شده است و بازیگران هم  و به قول آن نویسنده عرب زبان روزنامه القدس العربی  « در بازی چماق و هویج ، ایران با آمریکای اوباما یا غیر از آن ، این ایران است که بازی را در دست گرفته است و با نگاه به دو برگه حزب الله و حماس درمی یابیم که جایگاه ایران قوی تر می شود زیرا این کشور می تواند با اسرائیل نیز بازی چماق و هویج را انجام دهد به همین دلیل اوباما باید گزینه گفت وگوی مستقیم ، تفاهم و هماهنگی را در پیش بگیرد و حتی به سمت تقسیم وظایف با ایران یا بین این کشور و اسرائیل در منطقه پیش رود زیرا این بهترین گزینه است . ( اینجا) به هر تقدیر قدر مسلم آن است كه ملل جهان ، ملل هوشیار و عدالت خواه جهان ، هرگز مشت های گره كرده خود را باز نخواهند كرد و اگر هم كردند به یقین دست بسوی اوباما دراز نخواهند كرد . آنان با دستان خود قلب جهان سرمایه داری را كه پر از نیرنگ و ریاست ، نشانه خواهند رفت .آنان باور نخواهند كرد حتی اگر آمریكا « لا إله إلاَّ الله  » هم بگوید ( امام خمینی ) و در نهایت « حرف ما این است كه تا وقتی دولت آمریكا روشها ، سیاستها ، اقدامات و جهت گیریهای خصمانه 30 سال گذشته را دنبال كند ملت ما نیز همان ملت 30 سال گذشته خواهد بود. كه روز بروز قوی‌تر، آبدیده تر و با تجربه تر شده است...ملت ما از اینكه با زبان تهدید و تطمیع با او صحبت كنند بدش می‌آید .» ( اینجا)
در پایان شایسته است همچون اوباما ، کلماتی را که سالیانی پیش توسط سعدی ، كه رحمت خدا بر او باد ، سروده شده و اکنون گویای حال پریشان باراك حسین اوباماست را به خاطر آریم : 
سعدیا ! گر چه سخندان و مصالح گویی  _ به عمل كار بر آید به سخنرانی نیست
----------------------------------------------
از آرشیو پارسی بلاگ -  Mar  28 , 2009  12 : 54 AM


[ دوشنبه 15 شهریور 1389 ] [ 04:29 ق.ظ ] [ بهمن عزیزی ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ



هر یك از ما از غیب الغیوب حركت كردیم
از اصلاب عبور كردیم
بدون اختیار و خواست خودمان
در اینجا به هم برخوردیم
از اینجا هم به غیب الغیوب می رویم
ممكن است بعد از این هم یكدیگر را نبینیم

نویسندگان
آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
لینک های مفید
پیوندهای روزانه
لینک های مفید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب